+ افکار عمومي و اخبار در غرب

شايد بهتر اين بود که قبلآ هم مثل امروز جدا کردن خوب و بد را به عهده ي قضاوت خودتان ميگذاشتم.چون هرکس براي قضاوت خود دليلي دارد و هر چه دليل منطقي تر، قضاوت صحيح تر.مگر نه اين است که  :

 العقل ما عبد به الرحمن و اکتسب به الجنان

شايد اغراق نباشد اگر بگوييم بزرگترين قدرتي که دولت هاي غربي را وادار به عقب نشيني در برابر زياده خواهي شان ميکند، افکار عمومي مردمشان در درجه ي اول و بقيه ي دنيا در درجه ي بعدي است.در جنگ امريکا با ويتنام مهمترين عاملي که امريکا را وادار به عقب نشيني کرد  ، مخالفت مردم و نگراني حزب حاکم از کاهش ارا در انتخابات بعدي بود.نه  مبارزات مردم ويتنام .

 سياستگزاران و احزاب غربي براي رفع اين مانع در برابر زياده طلبيها در  سياست خارجي شان متحدالقول، به تحريم اخبار ، کتمان اخبار خاص از عامه ي مردم و جهت دهي اخبار روي اورده اند.

در اخبار کشور کانادا  به ندرت به مسايل سياسي کشورهاي ديگر پرداخته مي شود. به همين دليل اطلاعات عمومي مردم از ساير کشورها از حد مسافرت هاي توريستي شان خيلي فراتر نمي رود.با وجود چندين سال جنگ تحميلي  عراق عليه ايران، تا قبل از حمله ي امريکا به عراق، خيلي از عامه ي مردم کانادا ،ايران و عراق را يک کشور ميدانستند و ازسالها جنگ اين دو کشور بي خبر بودند.

جالب اين که در برنامه هاي کمدي کانادايي ها،کمي اطلاعات عمومي امريکاييها رابه مسخره ميگيرند.مثلآ در يکي از خيابانهاي واشنگتن با مردم مصاحبه ميکنند و به آنها ميگويند  که  فلاني شاه کانادا (با يک اسم عجيب)امروز ميهمان امريکاست و از امريکاييها مي خواهند که اگر حرفي دارند مطرح کنند چون ايشان به اين مصاحبه گوش مي دهند.افراد زيادي ورود شاه فلاني را خيرمقدم ميگويند تا  از شر دوربين خلاص شوند.يعني خيلي ها حتي ازسيستم حکومتي و نام نخست وزير کشور همسايه شان کانادا بي خبرند.(البته از حق هم نبايد گذشت که پنجاه وچند ايالت هم چيز کوچکي نيست.) 

هرچه در اخبار شهري  اطلاع رساني  دقيق است، در اخبار  خارجي بيشتر خبر بلاياي طبيعي کشورهاي خارجي را مي شنويد،  خبرها کاملآ جانبدارانه است. در گزارش هاي خبري اگر گاه اخباري از ايران باشد و بخواهند تصويري از ايران نشان بدهند يا  مناطق بسيار فقيرنشين را نشان مي دهند يا از تصاوير پانزده بيست سال پيش استفاده ميکنند. طوري که اگر کسي  از کانادا  يا امريکا به ايران بيايد قطعآ از ديدن فضاي سبز، ساختمانها و خيابانهاي ايران تعحب خواهد کرد.

در اخبار شهري  اطلاع رساني بسيار دقيق است. از تصادف شديد منجر به جراحت، آتش سوزي خانه اي مسکوني، نتيجه ي محاکمه ي متجاوز به عنف ، اعلام مورد مشکوک به اقدام به بچه دزدي به جامعه براي مراقبت از بچه ها همه و همه بلافاصله مخابره و پيگيري مي شوند.آنهم نه يکبار خبرها عينآ در چند مقطع يعني 4-5 بار تکرار مي شوند.براي خبر گرفتن از مردم از يک متهم که ازاد ميگردد تصويرش را نشان مي دهند تا هر که خبري دارد زنگ بزند و خبر بدهد.

در اخبار ملي شان مسوولين مملکتي و منصوبينشان مصونيت خاص ندارند و خطاها و مراحل پيگيري خطا به طورعادي از اخبار پخش مي شود( حالا مي گويم چرا). سابقه ي گذشته ي افراد حزبي و حکومتي به هيچ وجه محرمانه نيست. و پرونده هاي مشکوک به روي انتن تلوزيون ميرود و مردم به طور عادي در جريان محاکمه و نتيجه ي ان (تبريه يا محکوميت)قرار ميگيرند.اگر از يک زير دست در سلسله مراتب اداري خطاي مهمي سر بزند بي خبري مسؤولان مافوق دامن آنها را پاک نميکند.از آنجا که هميشه چوب حزب مخالف دولت که به دليل راي کمتر از به دست اوردن قدرت محروم شده، به هواست و منتظر ايجاد هياهو،به خطاها فرصت پنهان شدن از ديد افکار عمومي داده نمي شود.چوبي که سبب مي شود خطاکاران با همان تخم مرغ دزدي دستشان رو شود و کمتر دست ها براي شتردزدي باز مي مانند.