+ سيستم انتخاب در جوامع مختلف

در دوران دبيرستان در درس زيست شناسي مطالعه ي اکو سيستم نشان مي داد که هميشه انتخاب طبيعي بهترين است.يعني طبيعت خود،هوشمندانه بهترين و مناسب ترين را انتخاب مي کندو همين انتخاب هوشمندانه است که بقاي طبيعت را تضمين ميکند.اگر يک اهوي ضعيف را  با حمايت، سرکرده ي اهوان تندرو کردي بهتر است فاتحه ي ان گله اهوي در محاصره ي شيران را همان جا بخواني.انها که قدرت دفاع و هوش لازم براي تصميم گيري هاي سريع ودقيق را ندارند ،جامعه شان را ويران مي کنند.در هر کجا و زير هر پرچمي که باشند.

عمده ترين فرق جوامع پيشرفته با جوامع جهان سومي مثل کشور ما همين است . در ايران اگهي استخدام سر گروه علمي دانشگاهي يا صنعتي يا تجاري را هيچوقت نمي توان ديد.چيزي که در کشورهاي پيشرفته طبيعي است .کم نيستند افرادي که علي رغم  مليت غير بومي شان وفقط به دليل توانايي ها يشان انتخاب ميشوند.فراواني اساتيد هندي، ايراني، پاکستاني وبقيه مليت ها در دانشگاه هاي کشورهاي پيشرفته گواهي بر اين مدعاست.

سرگروه هاي جوامع پيشرفته عمدتآ انتخاب طبيعي ميشوند.هميشه اين سرگروه،عالم ترين و توانا ترين فرد گروه است.اما در کشور هاي جهان سومي مثل ما سرگروه اگر نه هميشه، اکثرآ اين خاصيت را دارد که از بسياري از افراد گروهش ناتوان تر و ضعيف تراست. چرا که علت انتخابش رابطه ها دوستي ها و اشنايي هاي اوست است،نه لزومآ کسي که توانمندي بي نظير اودر بررسي هاي کارشناسانه به اثبات رسيده است.

 در جوامع پيشرفته حتي زنان نيز با توان خود به رده هاي بالاي جامعه مي رسند نه به پشتگرمي پدر،برادر يا  شوهرانشان.در حالي که بسياري از زنان در  مملکت ما متاسفانه به واسطه ي وجود وابستگانشان در دستگاه هاي مختلف رشد کرده اند و معلوم نيست با حذف اين واسطه ها و ايجاد شرايط برابر با ديگر زنان توان رسيدن به  جايگاه فعلي شان را داشتند يا از ديگران عقب مي ماندند! 

براي پيشرفت جامعه نيازمند قوي ترين در هر جايگاهي هستيم. چه مرد باشد و چه زن.در قدم به قدم جامعه.هر جايي که نيازمند پيشرفت آنيم .حيات و توان مندي جامعه ي ما در گرو فهم اين موضوع است.هيچ ايراني اصيلي ايران را خوار و ذليل نمي خواهد چه برسد به افراد معتقد به آرمان هاي انقلاب.بياييد باور کنيم وقتي يک لايق و يک توانمند را در هر عرصه اي به هر بهانه اي کنار زديم و يک نور چشمي سفارش شده يا عزيز دلمان را جايگزينش کرديم،ثابت کرده ايم يا هوش و فهم مصالح جامعه مان را نداريم و يا توان اجراي دانسته هاي خود را.ثابت کرده ايم يا کم هوشيم يا ضعيف ! به هر حال به درد خدمت به جامعه ي ترقي طلبمان نمي خوريم. 

شناسايي افراد توانمند، خود،نياز به تخصص وسلامت اخلاقي انتخابگر دارد .همينطوربه يک سيستم ناظر حکومتي بر انتخاب ها.از توان مردم  در کمک به پيشرفت جامعه شان با اطلاع رساني هاي به موقع و دعوت از آنان براي معرفي مديران خطا کار نيز مي توان کمک گرفت.چرا که سلامت وپيشرفت  جامعه را با هيچ چيز نمي توان معامله کرد.