+ ريشه ي بي احترامي به يکديگردر جامعه ي ايران

شايدعلت و ريشه ي احترام نگذاشتن مردم ايران به هم را بتوان در گرامي نبودن کودکان دراغلب خانواده هاوجامعه ي ايران يافت.

بارها شاهدکتک خوردن کودکان کم سن درمکانهاي عمومي مثل خيابان، اتوبوس ويا درمدارس از دست والدين و اولياي مدرسه بوده ايم.لحن غالب برخوردبا بچه ها لحن تحکم و دستوريست. عدم توجه به نظرات بچه ها و به حساب نياوردن انها از مسايل بسيار رايج در اغلب خانواده ها حتي گاه خانواده هاي تحصيل کرده است.احترام به بزرگتر به معني بي احترام بودن کودکان تعبير شده است.تکريم کودکان اگرچه از ملزومات دين ماست مانند بسياري ديگر ازدستورات دين تعطيل مانده  است.

متاسفانه جامعه ي ايران بايد به دليل رعايت دقيق اين دسنور به جامعه ي غرب در اين باره غبطه بخورد. فاصله بين اين دو فرهنگ در مورد کودکان به قدري زياد شده که جابجا شدن بين اين دو محيط براي بچه ها شوکه کننده است.امروزه لحن غالب برخوردبا کودک در فرهنگ غرب جاي خود را به لحن پيشنهادي و نظرخواهي داده است (مثال:دستهاتو بشور تبديل شده به:ميخواي دستاتو بشوري؟).در جامعه ي غرب نيز کودک به عنوان يک فرد، محترم است و اين احترام در جاي جاي جامعه خود را نشان مي دهد. پليس از سيلي پدر يا مادرو معلم به گوش کودک يا دانش آموزشان نمي گذرد و عدم توجه والدين وتکرار آن يا موارد مشابه به هر دليل پيامدهاي سختي تا حد گرفتن کودک از والدين واخراج معلم از محيط هاي کار با کودکان را به دنبال خواهد داشت.

 در اين نوع آموزش احترام به هم نوع ملکه ي فردي خواهد شد که در کودکي در خانواده و جامعه محترم پرورش داده شده است.پس متوليان فرهنگي جامعه بايد با توسل به تمامي امکانات موجود براي نجات جامعه  به کمک خانواده ها بشتابند. .

از مهمترين ابزارهاي در دسترس وسايل ارتباط جمعي است .اما در برنامه هاي ساخته شده در تلوزيون ايران که ظاهرآ متناسب با  سن کودکان تهيه  مي شود نيز متاسفانه  همين معضل فرهنگي موج ميزند، در اين برنامه ها داد زدن بر سر بچه ها تعجب همگاني و عکس العمل ناراضي اطرافيان را به دنبال ندارد.به آساني با کودک بد رفتاري ميشود و حتي صحنه هاي کتک کاري که در غرب از برنامه ي کودکان حذف شده  در ايران به راحتي براي بچه ها نمايش داده مي شود.

البته اگر چه متوليان فرهنگي جامعه مسوول  رفع خطاهاي رايج فرهنگي جامعه  اند،متاسفانه گاه نوع کلام ولحن صحبت  از تريبون هاي مديريت فرهنگي جامعه به گونه ايست که نمي توان در بحث ريشه يابي علت بي احترامي ايرانيان نسبت به يکديگر،از کنار اين مهم بي تفاوت گذشت.