+ دشمن اصلي ما-2

کشور ما دنيا و آخرتش را به هم پيچيده و براي خود يک کلاف سر در گم ساخته . مانده ايم بالاخره رياضت بکشيم که بهشت را به دست بياوريم و دنيا را به اهلش وا بگذاريم يا سرمايه گذاري کنيم و پول به دست بياوريم تا مردمانمان از گرسنگي به دختر فروشي و کليه فروشي روي نياورند . شعار بدهيم و همه را تکفير کنيم و جنگ و محاصره ي اقتصادي را تحمل کنيم و بکوشيم دسته جمعي  همه را به زور و با تازيانه به بهشت ببريم ! يا به دست هايي بپردازيم که بي محابا به بيت المال چنگ انداخته و شب و روز در درون خانه رسوايي مي آفريند . ما همچنان اداي قهرمانان پيروز را در مي آوريم و به خودمان دروغ مي گوييم تا خودمان خوشمان بيايد . ديگران را هم اينگونه مي پسنديم . مداحان را دوست و منتقدان را سر سپردگان به بيگانه مي ناميم . دشمن سهمگين تر از کفار(بي کفايتي) در جان بسياري از دوستان مان نشسته و ما بي خبريم . خيال مي کنيم اگر راست بگوييم دشمن سو استفاده مي کند ! پس راست نمي گوييم . تا گندش را ديگران در بياورند آن وقت در پي چاره بر مي آييم .

 از ديگر نشانه هاي بي کفايتي  اين است که ما قدر قهرمانان خود را نميدانيم . فکرمان نمي رسد که اگر به قهرمانان جنگمان  اجازه داده ايم در مظلوميت ، بهاي دفاع از ما را خود از ذره ذره ي جانشان بپردازند . الگويي براي آيندگان گذاشته ايم . اگر غرب بهتر از ماي مدعي مسلماني به کشته شدگانش و زخمي هايش ارج مي نهد نه براي اين است که از بهشت و جهنم مي ترسد . براي اين است که عقلش مي رسد فکر ميکند که جوانِ فردا که عزيز نبودن اينها را ديده قدر جانش را مي داند و به جنگ نمي رود . پس زخمي ها را بازماندگان شهدا را جبهه رفته ها را نزد مردم عزيز ميکند . فکر ميکنند . راهش را پيدا مي کنند . نه اينکه سهميه براي جانبازان بگذارند و سپس کانال بزنند و از مجراي آن سهميه ، نور چشمي هاي وامانده از قافله ي ترقي ها را به جاي آنها به دانشگاه و... بفرستند تا نتيجه اش يعني بدبيني مردم را  به جانبازي هديه کنند که از همه ي هستي اش براي اين ملت مايه گذاشته است .

بي کفايتي در همه جا هست . امان از جايي که چوب ملت هشيار بر سرش نباشد که بي کفايتي ها را  علم کند تا اصلاح شود . و امان از جايي که فرد بي کفايتي را از محلي به محل ديگر ارتقاء درجه مي دهد.