اين علامت براي غربي ها نشانه ي سپاس از سربازانشان در جبهه هاشان است.از 60 سال پيش هرسال در ماه نوامبر اين گل را به نشانه ي يادبود آنان تامدتها به سينه هاشان وصل مي کنند تا نشان بدهند که گذشت زمان فداکاري ها را کم رنگ نمي کند. راستي چرا گذشت زمان قدرشناسي هاي ما را نه تنها کم رنگ که بي رنگ کرد؟
اينها مدعيند فراموشي قهرمانان نشانه ي بالغ نبودن يک ملت است. راست مي گويند؟